மனிதன் என்பவன் மனிதத்தன்மை, மிருகத்தன்மை மற்றும் தெய்வீகத்தன்மை ஆகிய மூன்றின் கலவையாக விளங்குகிறான். அவனுள் இருக்கும் மிருகத்தன்மையை அகற்ற முடியாமல் போவது ஒரு துயரமான நிலையாகும். அதைவிடப் பெரிய துயரம், அவனுள் உறைந்திருக்கும் தெய்வீகத்தன்மையை வளர்த்துக்கொள்ள முடியாமல் போவதாகும்.
இராமர் மற்றும் கிருஷ்ணரின் அவதாரங்களையும், அவர்களின் லீலைகளையும் (தெய்வீக விளையாட்டுகள்), மகிமைகளையும் (அற்புத சக்திகளையும்) சிந்தித்து தியானிப்பது, மனிதனுக்குள் உறைந்திருக்கும் தெய்வீகத்தை வளர்த்துக்கொள்வதற்கான மிகச் சிறந்த வழியாகும்.
ஒவ்வொரு அவதாரமும் தோன்றுவதற்கு முன்னரும், அந்த அவதாரத்தின் பணியை நிறைவேற்றுவதற்கு உதவும் இரு சக்திகளும் தோன்றுகின்றன. அவை மாயாசக்தி (மயக்கும் அல்லது மாயையில் ஆழ்த்தும் சக்தி) மற்றும் யோகசக்தி (இறைவனுடன் இணைக்கும் சக்தி) ஆகும்.
மாயை, மூத்த சகோதரியைப் போலத் தோன்றி, தீயவர்களை எச்சரிக்கிறது. யோகம், மூத்த சகோதரனைப் போல இருந்து, மனிதனை உற்சாகப்படுத்தி, அவனுடன் எப்போதும் துணையாக இருக்கிறது.
மாயை கம்சனை மேலும் மேலும் அழிவின் பாதையில் தள்ளியது. இதன் மூலம் அவனது வீழ்ச்சி மிகவும் கொடூரமானதாகவும், மற்றவர்களுக்கு ஒரு பாடமாகவும் அமைய வேண்டியிருந்தது.
ஆனால், கலியுகத்தில் தீயவர்களை அன்பினாலும் கருணையினாலும் சீர்திருத்தி, அவர்களை நல்வழிப்படுத்த வேண்டும். அதனால்தான் இந்த அவதாரம் எந்த ஆயுதமும் ஏந்தாமல் வந்துள்ளது. இது அன்பின் செய்தியை எடுத்துக்கொண்டு வந்த அவதாரம்.
தீய குணம் கொண்டவர்களையும் கொடிய மனப்பான்மை உடையவர்களையும் மாற்றக்கூடிய ஒரே ஆயுதம், அன்புடன் உச்சரிக்கப்படும் இறைவனின் திருநாமமே.
எனவே, இறைவனின் திருநாமத்தை அன்புடனும் பக்தியுடனும் உச்சரித்து, நம்முள் உறையும் தெய்வீகத்தன்மையை வளர்த்துக்கொள்வோம். அன்பும் கருணையும் நிறைந்த வாழ்க்கையே மனிதனைத் தெய்வீக நிலைக்கு உயர்த்தும் உயர்ந்த பாதையாகும்.
.jpeg)
.jpeg)
.png)
