யானை தனது கூர்மையான அறிவுத்திறனுக்கும் நுண்ணறிவுக்கும் பெயர் பெற்றது. விநாயகரின் யானைத் தலை, கூர்மையான புத்தியையும் உயர்ந்த பகுத்தறியும் ஆற்றலையும் குறிக்கிறது. அவரது அறிவின் தூய்மையின் காரணமாகவே விநாயகர் ‘புத்தியை வழங்குபவர்’ என்ற பொருளில் புத்திதாதா என்றும் போற்றப்படுகிறார்.
ஒருமுறை, மகரிஷி வியாசர் மகாபாரதத்தை எழுதத் தொடங்கினார். பல இலட்சம் செய்யுள்களைக் கொண்ட மகாபாரதத்தை எழுதுவது மிகப்பெரிய பணியாக இருந்ததால், அதனைத் தாம் சொல்லச் சொல்ல எழுதி வைக்கத் தகுதியான ஒரு எழுத்தரைத் தேடினார். இதற்காக தேவர்களின் குருவான பிருஹஸ்பதியிடம் உதவி நாடினார்.
பிருஹஸ்பதி, வியாசரிடம், விநாயகரைத் தவிர வேறு எவராலும் இப்பணியைச் சிறப்பாக நிறைவேற்ற முடியாது என்று கூறினார். அதன்படி, வியாசர் விநாயகரிடம் சென்று மகாபாரதத்தை எழுதித் தருமாறு வேண்டினார்.
வியாசர் ஒரு நிபந்தனையை விதித்தார்: தாம் கூறும் ஒவ்வொரு செய்யுளையும் அதன் பொருளை முழுமையாகப் புரிந்துகொண்ட பின்னரே விநாயகர் எழுத வேண்டும் என்றார்.
அதற்கு விநாயகரும் ஒரு நிபந்தனையை முன்வைத்தார்: வியாசர் செய்யுள்களைச் சொல்லும்போது இடையில் நிறுத்தாமல் தொடர்ந்து சொல்ல வேண்டும்; அவ்வாறு இடைவிடாமல் கூறினால்தான், தாம் ஓலைச்சுவடியில் எழுதும் எழுத்தாணிக்கு ஓய்வு இருக்காது என்றார்.
விநாயகர் அனைத்து அறிவுக்கும் ஞானத்திற்கும் உருவகமாக விளங்கியதால், முழு மகாபாரதத்தையும் எழுதும் மாபெரும் பணியைச் சிறப்பாக நிறைவேற்றினார். விநாயகரின் உதவியுடன் வியாசரும் தமது பிரம்மாண்டமான பணியை வெற்றிகரமாக நிறைவு செய்தார்.
இதனால், விநாயகரின் யானைத் தலை என்பது வெறும் உருவ அமைப்பின் அடையாளம் மட்டுமல்ல; அது கூர்ந்த அறிவு, உயர்ந்த பகுத்தறிவு, ஞானம் மற்றும் தூய்மையான புத்தி ஆகியவற்றின் ஆழமான ஆன்மிகப் பொருளை உணர்த்துகிறது.
No comments:
Post a Comment