நமது பார்வையில் சில பொருள்கள் உயிரற்றவையாகத் தோன்றலாம். ஆனால், வேதங்களின் பார்வையில், அனைத்திலும் சைதன்யம் (Chaitanya) எனப்படும் தெய்வீக உணர்வு நிறைந்துள்ளது.
சைதன்யம் எங்கும் நிறைந்திருக்கிறது என்றால், அதை நம் வெறும் கண்களால் ஏன் காண முடிவதில்லை என்று ஒருவர் கேட்கலாம்.
பாலின் ஒவ்வொரு துளியிலும் வெண்ணெய் இருக்கிறது என்பதை நாம் அனைவரும் நன்கு அறிவோம். வெண்ணெய் நம் கண்களுக்குத் தெரியவில்லை என்பதற்காக, அது பாலில் இல்லை என்று மறுக்க முடியுமா?
பாலிலிருந்து வெண்ணெயைப் பெறுவதற்கு, முதலில் பாலைத் தயிராக்கி, பின்னர் அதைக் கடைய வேண்டும். அப்போதுதான் பாலில் மறைந்திருக்கும் வெண்ணெய் வெளிப்படுகிறது.
அதேபோல, நம்முள் உறைந்திருக்கும் தெய்வீக உணர்வை உணர்வதற்கும் நாம் சில குறைகளை நீக்கிக்கொள்ள வேண்டும்.
மனிதனால் இந்தச் சைதன்யத் தத்துவத்தை உணர முடியாமல் போவதற்கு இரண்டு முக்கியமான குறைகள் காரணமாகின்றன:
தன்னுடைய எண்ணற்ற தவறுகளை அலட்சியப்படுத்துவது.
பிறருடைய மிகச் சிறிய தவறுகளைக்கூட பெரிதுபடுத்திப் பார்ப்பது.
இந்த இரண்டு குறைகளையும் அகற்றிக்கொள்ளாமல் ஒருவர் தெய்வீக நிலையை அடைய முடியாது. தன்னுடைய தவறுகளை மறைப்பதையும், பிறருடைய குறைகளைப் பெரிதுபடுத்துவதையும் நிறுத்தும்போதுதான் மனிதன் தெய்வீகத் தன்மையை உணரத் தொடங்குகிறான்.
இந்த இரண்டு குறைகளும் இதயத்திலிருந்து நீங்கிவிட்டால், மனிதன் உண்மையிலேயே தெய்வீகத்தின் வடிவமாகத் திகழ்கிறான்.
பிறருடைய குறைகளைக் கண்டறிவதில் ஈடுபடுவது பெரும் தவறாகும். அதற்குப் பதிலாக, முதலில் நம்முடைய குறைகளை ஆராய வேண்டும். நம்மிடம் காணப்படும் மிகச் சிறிய குறையைக்கூட மிகப் பெரிய தவறாகக் கருதி, அதைத் திருத்திக்கொள்ள முயற்சி செய்ய வேண்டும்.
பிறரிடம் எவ்வளவு பெரிய குறைகள் இருந்தாலும், அவற்றைப் பெரிதுபடுத்தாமல் இருக்கக் கற்றுக்கொள்ள வேண்டும். பிறரை விமர்சிப்பதைத் தவிர்த்து, நம்மையே நாம் விமர்சித்து ஆராய வேண்டும்.
“ஒரு மனிதனாகப் பிறந்த நான் இவ்வாறு நடந்துகொள்வது சரிதானா?” என்று ஒவ்வொருவரும் தம்மைத்தாமே கேட்டுக்கொள்ள வேண்டும்.
நமது எண்ணங்கள், சொற்கள், செயல்கள் ஆகியவற்றை நேர்மையாக ஆராய்ந்து, அவற்றில் காணப்படும் தவறுகளைத் திருத்திக்கொள்வதே உண்மையான ஆன்மிகப் பயிற்சியாகும்.
ஆன்மிகச் சிந்தனை
வெண்ணெய் பாலில் மறைந்திருப்பதைப் போல, தெய்வீகம் ஒவ்வொரு மனிதனுக்குள்ளும் மறைந்திருக்கிறது. பாலைத் தயிராக்கிக் கடைந்தால் வெண்ணெய் வெளிப்படுகிறது; அதுபோல, நமது அகந்தை, பொறாமை, கோபம், பிறரைக் குறைகூறும் மனப்பான்மை ஆகியவற்றை நீக்கி, அன்பையும் பணிவையும் வளர்த்துக்கொண்டால் நம்முள் உறையும் தெய்வீகத்தை உணர முடியும்.
பிறருடைய குறைகளைத் தேடும் கண்களை விட, நம்முடைய குறைகளை உணரும் மனமே நமக்கு அவசியம். நம்மை நாமே திருத்திக்கொள்வதே இறைவனை உணர்வதற்கான உண்மையான பாதையாகும்.
No comments:
Post a Comment