இறைவனின் திருநாமத்தை எப்போதும் நினைவில் கொள்ளுங்கள். அந்தத் திருநாமத்தை இறைவனின் திருவுருவத்துடன் இணைத்து, அந்தத் திருவுருவத்தை உங்கள் மனக்கண்ணில் நிலைநிறுத்துங்கள். அது உங்கள் இதயத்தின் ஆழத்தில் ஒளி வீசும் ஓர் அகல் விளக்காகத் திகழும்.
இறைவனின் திருநாமம் நாவில் ஒலித்துக்கொண்டிருந்தால், அது உள்ளத்திலும் வெளியிலும் சூழ்ந்திருக்கும் இருளை அகற்றும். உள்ளத்தில் அமைதி, வெளியுலகில் சகோதரத்துவம் — இதுவே இறைவனின் திருநாமத்தைத் தொடர்ந்து ஜபிக்கும் (நாமஜபம்) ஒருவரின் அடையாளமாகும்.
இறைவனின் திருநாமத்திற்கு அளவற்ற ஆற்றல் உண்டு. இதை விளக்கும் ஒரு நிகழ்வைக் கூறுகிறேன்.
ஒருமுறை, ஞானதேவரும் நாமதேவரும் காட்டுப் பாதை வழியாக ஒன்றாக நடந்து சென்றுகொண்டிருந்தனர். இருவருக்கும் தாங்க முடியாத தாகம் ஏற்பட்டது. அப்போது அவர்கள் ஒரு கிணற்றைக் கண்டார்கள். ஆனால், கிணற்றிலிருந்து தண்ணீரை இறைத்துக் குடிப்பதற்குத் தேவையான கயிறோ, பாத்திரமோ அங்கு இல்லை.
அந்தக் கிணறு மிகவும் ஆழமானது. அதில் இறங்குவதற்குப் படிக்கட்டுகளும் இல்லை. தண்ணீரோ வெகு ஆழத்தில் இருந்தது.
பிரம்ம ஞானத்தைப் (பிரம்ம ஞானம்) அடைந்திருந்த ஞானதேவர், தம்மையே ஒரு பறவையாகப் பாவித்துக்கொண்டார். அந்தப் பறவையின் உருவில் கிணற்றுக்குள் பறந்து சென்று, தண்ணீரைப் பருகித் தனது தாகத்தைத் தணித்துக்கொண்டார்.
ஆனால், நாமதேவர் இறைவனின் திருநாமத்தை அழைத்து வேண்டினார். இறைவனும் அந்த அழைப்பிற்குச் செவிசாய்த்தார். கிணற்றிலிருந்த தண்ணீர் மேலே உயரத் தொடங்கியது. இறுதியில், நாமதேவர் தமது கைகளால் தண்ணீரை எட்டிப் பருகி, தாகத்தைத் தணித்துக்கொள்ளும் அளவிற்குத் தண்ணீர் மேலே வந்தது.
இறைவனின் திருநாமத்தை உண்மையான பக்தியுடன் அழைக்கும்போது, அந்தத் திருநாமம் எத்தகைய ஆற்றலை வெளிப்படுத்துகிறது என்பதை இந்த நிகழ்வு நமக்கு உணர்த்துகிறது. எனவே, இறைவனின் திருநாமத்தை அன்புடனும் நம்பிக்கையுடனும் இடைவிடாமல் நினைத்து ஜபிப்போம். அது நம் உள்ளத்தில் அமைதியையும், வாழ்வில் நம்பிக்கையையும், பிறரிடம் அன்பையும் வளர்க்கும்.
No comments:
Post a Comment