மன அமைதியே மகிழ்ச்சியின் அடிப்படை!

 மனிதன் தன்னுள் உறையும் இறைவனின் எல்லைகளைக் கடந்த தெய்வீக இயல்பை உணர்ந்துகொள்ள வேண்டும். அதற்காக, முக்குணங்களான சத்துவம், ரஜஸ், தமஸ் ஆகியவற்றையாவது ஓரளவுக்குக் கட்டுப்படுத்த முயற்சி செய்ய வேண்டும். நவராத்திரியின் இந்த ஒன்பது நாட்களிலும் நாம் மேற்கொள்ள வேண்டிய ஆன்மிகச் சாதனை இதுவே. இவ்வாறு சாதனை மேற்கொள்வதன் மூலம் இறைவனின் அருளைப் பெறலாம்.

அப்போதுதான் உண்மையான மன அமைதியை அனுபவிக்க முடியும். மன அமைதியின் மூலமாகவே மகிழ்ச்சியை அடைய முடியும். இதனைப் புகழ்பெற்ற கவிஞரும் மகானுமான தியாகராஜ சுவாமிகள் தமது கீர்த்தனையில்,

“சாந்தமு லேக சௌக்கியமு லேது”

என்று தெளிவாக எடுத்துரைத்துள்ளார். இதன் பொருள், “அமைதி இல்லையேல் மகிழ்ச்சி இல்லை” என்பதாகும்.

எனவே, மனிதனுக்கு அமைதி மிகவும் இன்றியமையாதது. அதுவே அவனுடைய உயிர்மூச்சாகும். உடல் வலிமை, அறிவாற்றல், செல்வம் அல்லது சந்ததிப் பெருக்கம் ஆகியவற்றால் மட்டும் மன அமைதியைப் பெற்றுவிட முடியாது.

மன்னன் திருதராஷ்டிரனிடம் இவை அனைத்தும் நிறைவாக இருந்தன. இருப்பினும், அவனால் ஒருபோதும் உண்மையான அமைதியை அனுபவிக்க முடியவில்லை. ஏன்? அவனுக்குத் துணையாக நிற்க வேண்டிய தர்மத்தின் வலிமையும் தெய்வீகத்தின் ஆதரவும் அவனிடம் இல்லை. இதன் காரணமாக, அவன் தீய எண்ணங்களுக்கும் தீய குணங்களுக்கும் அடிமையானான். இறுதியில் அழிவையும் சந்தித்தான்.

அன்பின் திருவுருவங்களே!

தர்மபலம் (அறநெறியால் கிடைக்கும் வலிமை) மற்றும் தெய்வபலம் (இறைவனிடமிருந்து கிடைக்கும் வலிமை) ஆகிய இரண்டும் மனிதன் தனது முயற்சிகளில் வெற்றி பெறுவதற்கு மிகவும் இன்றியமையாத பண்புகளாகும்.

ஒவ்வொருவரும் இந்த இரு வலிமைகளையும் தமக்குள் வளர்த்துக்கொள்ள வேண்டும். அறநெறியில் நிலைத்து, இறைவனின் அருளைப் பெற்று, தமது வாழ்க்கையைச் சமூகத்தின் நலனுக்கான சேவையில் அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

மன அமைதியை அடைய அறநெறியைப் பின்பற்றுவோம்; இறையருளைப் பெற தெய்வீகப் பண்புகளை வளர்த்துக்கொள்வோம்; நமது வாழ்க்கையைச் சமூக சேவைக்கு அர்ப்பணித்து வாழ்வோம்.