மனிதன் தனது வாழ்க்கையை இறைவனின் அருளைப் பெறும் வகையில் அமைத்துக்கொள்ள வேண்டும். நாம் புனிதமான பாதையில் பயணிக்க வேண்டும். பிறவி எடுத்துவிட்ட நாம், மீண்டும் பிறவி எடுக்காத நிலையை அடைவதற்குத் தேவையான அனைத்தையும் செய்ய வேண்டும். அதேபோல், மரணத்தைச் சந்திக்கும்போது, மீண்டும் ஒருமுறை மரணத்தைச் சந்திக்க வேண்டாத நிலையை அடையும் வகையில் வாழ வேண்டும். இதுவே மனித வாழ்க்கையின் உண்மையான இரகசியமாகும்.
ஆனால், இன்றைய மனித வாழ்க்கையில், அறிவியலின் அறிவு எந்த அளவிற்கு வளர்ந்திருக்கிறதோ, அந்த அளவிற்கு மனிதனின் உண்மையான வலிமை குறைந்துகொண்டே வருகிறது. அறிவியல் முன்னேற்றம் அடைந்துவரும் அதே வேளையில், மனிதனிடம் இயல்பாக இருக்க வேண்டிய நற்பண்புகளும் உள்ளார்ந்த ஆற்றல்களும் படிப்படியாகக் குறைந்து வருகின்றன.
அறிவியல் என்று நாம் குறிப்பிடுவது, மனிதனுக்குப் புறவுலகில் பொருள் சார்ந்த இன்பங்களை வழங்கக்கூடும். ஆனால், அது ஆத்மானந்தத்தை, அதாவது ஆன்மாவின் பேரின்பத்தை வழங்க முடியாது. ஆன்மிகமே மனிதனை முழுமை என்னும் உயர்ந்த நிலைக்கு இட்டுச் செல்கிறது.
ஒவ்வொரு மனிதனும் இந்த முழுமையை உணர வேண்டும். ஆன்மிகத்தில் அடங்கியுள்ள பரிபூரணமான அறிவையும் உண்மையான ஞானத்தையும் பெற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.
மனிதன் என்பதன் உண்மையான பொருள்
‘மனிதன்’ என்பதற்கான சமஸ்கிருதச் சொல்லான மானவா (Manava) என்பது மூன்று எழுத்துகளைக் கொண்டதாக இங்கு விளக்கப்படுகிறது: ம, ந, வ.
ம (Ma) – அறியாமை அல்லது அறிவின்மை.
ந (Na) – அந்த இருளையும் அறியாமையையும் நீக்குதல்.
வ (Va) – ஒருவன் பின்பற்ற வேண்டிய நடத்தை அல்லது வாழ்க்கை முறை.
இந்த விளக்கத்தின்படி, மானவா என்பதன் பொருள், தனது வாழ்க்கை முறையின் மூலம் அறியாமை என்னும் இருளை நீக்கி, அறிவொளியைப் பெறும் வகையில் வாழ வேண்டியவன் என்பதாகும்.
மனிதப் பிறவியின் உண்மையான நோக்கம், உண்பது, உறங்குவது, பொருள் சேர்ப்பது, உலகியல் இன்பங்களை அனுபவிப்பது ஆகியவற்றுடன் மட்டும் முடிந்துவிடுவதில்லை. தன்னுள் உறையும் தெய்வீகத்தை உணர்ந்து, அறியாமையை அகற்றி, ஆன்மிக ஞானத்தைப் பெற்று, இறைவனுடன் ஒன்றிய நிலையை அடைவதே மனித வாழ்க்கையின் உயர்ந்த இலக்காகும்.
எனவே, அறிவியல் அறிவுடன் ஆன்மிக ஞானத்தையும் வளர்த்துக்கொள்வோம். அறியாமை என்னும் இருளை நீக்கி, நற்பண்புகளுடன் வாழ்ந்து, இறையருளைப் பெற்று, பிறவிச் சுழற்சியிலிருந்து விடுதலை பெற முயல்வோம்.
No comments:
Post a Comment