இரவு பன்னிரெண்டு மணிக்கு இன்னு
மணித்துளிகளே உள்ளன. என்பதை
கைக் கடிகாரத்தின் ரேடியம் மினுமினு
காட்டியது. அமாவாசையின் கும்மி
அந்தசாலையின் மின் விளக்குகள்
சாலையில் யாருமேஇல்லாமல் வெறிச்
கார் ஒரே சீரானவேகத்தில் செல்ல
பயம் தொற்றிக்கொள்ள அதை விரட்ட
சி.டி பிளேயரில்போட்டு வைத்திரு
பாடல்கள் நினவுக்கு வந்தன. பயத்தை விரட்டியடிக்க பாடலைக் கேட்கலாம் என்று பிளேயரில் பாடலை ஓடவிட்டேன்.
பாடல் ஒலிக்க ஆரம்பித்ததும் "நானே.... வருவே
அங்கும் இங்கும். யாரென்று.....
விரித்துப் போட்டுக்கொண்டு வந்த
நினைவூட்டி பயத்தை இன்னும் அதிகப் படுத்தவே
சட்டென்று பாட்டை நிறித்தினேன்.
மழை வருவதற்கு அறிகுறியாக வானத்தில் மின்னல் வெட்டியதைத் தொடர்ந்து இடியும் இடிக்கத் தொடங்கியது. அதைத் தொடர்ந்து இலேசான தூறல்
விண்ட் ஸ்கிரீனில் விழ வைப்பரா
வேப்ப மரத்தில் சாய்ந்தபடி நின்
உண்மையிலே அது ஒரு உருவம் தானா?
இப்போது கேட்ட பாட்டினால் மனத்
பார்த்த எனக்கு முதுகுத் தண்டில் ஐஸ் கட்டியை
வைத்தது போன்று சில்லென்று ஓர் உணர்ச்சி
ஏற்பட்டது.
காரை இன்னும் அருகில் ஓட்டிச் செ
போட்டபடி எதையோ வெறித்து நோக்கியபடியே
மரத்தோடு மரமாய்நின்றிருந்ததைப்
எண்ண ஓட்டங்கள் ஆக்கிரமித்துக்கொ

.jpg)
.jpeg)
.jpeg)
.png)
.png)
.jpg)
.webp)
.webp)
.jpg)