இந்த நாட்டில் வாழ்ந்து பயணிப்பவர்கள், கோயில்களில் பெருமளவில் கூடும் மக்களையும், இறைவனின் மகிமையை மிகுந்த உற்சாகத்துடன் பாடும் பஜனை மற்றும் நாமசங்கீர்த்தனங்களில் கலந்துகொள்பவர்களையும், இறைவனின் வழிகளைப் போதித்து வழிகாட்டும் மதிப்பிற்குரிய ஆன்மிகப் பெருமக்களைச் சூழ்ந்து நிற்கும் பக்தர்களையும் காண்கிறார்கள். இதைக் கண்டு, இது இறைவனை அடையும் புனிதப் பாதையில் நடக்கும் நல்லொழுக்கம் மிக்க மக்களால் நிறைந்த ஒரு புனிதமான நாடு என்று அவர்கள் எண்ணலாம்.
ஆனால், இவற்றில் பல வெறும் வெளிப்புறச் சடங்குகளாகவும், உள்ளார்ந்த உணர்வற்ற செயல்களாகவும், பக்தியை வெளிக்காட்டும் நிகழ்வுகளாகவும் மட்டுமே அமைந்துவிடுகின்றன. சிலருக்கு யாத்திரைகள் கூட ஆன்மிகப் பயணமாக இல்லாமல், சுற்றுலா அல்லது பொழுதுபோக்குப் பயணமாக மாறிவிடுகின்றன. அவர்கள் தங்களுடன் ஒட்டிக்கொண்டுள்ள இறைநெறிக்கு முரணான பழக்கங்களை விட்டொழிப்பதைவிட, கோயில்களிலும் சந்தைகளிலும் பொருட்களை வாங்குவதிலேயே அதிக ஆர்வம் காட்டுகின்றனர்.
இறைவனைப் பற்றிய அடிப்படை உண்மையை அவர்கள் உணராமல் இருக்கலாம். மேலும், கட்டுப்பாடு, ஒழுக்கம் மற்றும் சுயபயிற்சி நிறைந்த கடினமான பாதையின் மூலம் அந்த உணர்வைப் பெறுவதற்கும் அவர்கள் போதிய முயற்சி மேற்கொள்வதில்லை. தெய்வீகத் தத்துவத்தின் அடிப்படைக் கோட்பாடுகளை அறிவுபூர்வமாகப் புரிந்துகொள்ளாமல் மேற்கொள்ளப்படும் விரதங்கள், உபவாசங்கள் மற்றும் இரவு விழிப்புகள் அனைத்தும் வெறும் பின்பற்றுதலாகவும், வழக்கமான இயந்திரத்தனமான செயல்களாகவும் மாறிவிடுகின்றன. அவை காலத்தையும் சக்தியையும் வீணாக்கும் செயல்களாக அமைந்துவிடும்.
எனவே, இயற்கையே இறைவனின் பிரதிபலிப்பு என்பதை உங்கள் மனதில் ஆழமாகப் பதித்துக்கொள்ள வேண்டும். இறைவனே உயிராக இருப்பதால் இயற்கை உயிர்ப்புடன் காணப்படுகிறது. இறைவன் நித்தியமானவர் என்பதால் இயற்கையும் நிலைத்திருப்பதாகத் தோன்றுகிறது. உண்மையில், இயற்கை என்பது இறைவனின் பிரதிபிம்பமே ஆகும்.
செயலற்ற இயற்கைக்கு ஒழுங்கையும், நோக்கத்தையும், செயலாற்றும் சக்தியையும் அளிப்பவர் இறைவனே. அந்த உந்துசக்தியான இறைவன் இல்லையெனில், இயற்கை உதவியற்றதாகவும் சக்தியற்றதாகவும் இருக்கும். ஆகவே, வெளிப்புறச் சடங்குகளில் மட்டும் ஈடுபடாமல், இறைவனின் தத்துவத்தை உணர்ந்து, ஒழுக்கம் மற்றும் உண்மையான பக்தியுடன் வாழ்வதே மனித வாழ்வின் உயர்ந்த நோக்கமாகும்.
No comments:
Post a Comment