குரு, படைத்தல் எனும் பொறுப்பை ஏற்றுள்ள மும்மூர்த்திகளில் முதல்வரான பிரம்மாவாகவும், காத்தல் எனும் பொறுப்பை ஏற்றுள்ள விஷ்ணுவாகவும், அழித்தல் மற்றும் கலைத்தல் எனும் பொறுப்பை ஏற்றுள்ள மகேஸ்வரராகவும் போற்றப்படுகிறார்.
குருவின் பணியை ஆராய்ந்து பார்க்கும்போது, இந்த ஒப்பீடு மிகவும் பொருத்தமானதும் குறியீட்டு ரீதியாகச் சரியானதுமாக இருப்பதை நாம் உணரலாம்.
குரு, மாணவனின் உள்ளத்தில் நற்பண்பு, ஞானம் மற்றும் இறைநம்பிக்கை என்னும் விதைகளை விதைக்கிறார். இதனால் அவர் பிரம்மாவாக விளங்குகிறார். நன்கு பண்படுத்தப்பட்ட நிலத்தில் நாற்றுகளை நடும் விவசாயியைப் போன்றவரே குரு.
ஆனால், நாற்றுகளை நட்டுவிட்டு விவசாயி கைகட்டி உட்கார்ந்துவிடுவதில்லை. நாற்றுகள் நன்றாக வளர்வதற்குத் தொடர்ந்து அக்கறையுடன் செயல்படுகிறார். வளர்ந்து வரும் பயிர்களுக்குத் தேவையான நேரத்தில் நீர் பாய்ச்சுவதோடு, உரமிட்டு அவற்றைச் செழிக்கச் செய்கிறார். இதுவே விஷ்ணுவின் பணியாகும்.
அதேபோல், மாணவனுக்குச் சில பாடங்களைக் கற்பித்துவிட்டு, அதன்பிறகு அவனது நிலைமை என்னவாகிறது என்று குரு அமைதியாகப் பார்த்துக்கொண்டிருக்க முடியாது. ஒவ்வொரு நிலையிலும் மாணவனை வழிநடத்த வேண்டும். நல்ல பழக்கங்கள், தெளிவான சிந்தனை, சரியான பகுத்தறிவு மற்றும் உயர்ந்த உணர்வுகள் ஆகியவற்றை வளர்க்கவும் ஊக்குவிக்கவும் வேண்டும். இவ்வாறு குரு விஷ்ணுவின் பணியை மேற்கொள்கிறார்.
மாணவன் தவறான பாதையில் செல்லும்போது, தீய பழக்கத்தை வளர்த்துக்கொள்ளும்போது அல்லது தீங்கு விளைவிக்கும் சந்தேகங்களை மனதில் வளர்த்துக்கொள்ளும்போது, அவனை எச்சரிப்பதும் குருவின் கடமையாகும்.
விவசாயி தனது வயலில் களைகள் வளர்வதையும், பூச்சிகள் பெருகுவதையும் எப்போதும் விழிப்புடன் கண்காணித்து அவற்றை அகற்ற வேண்டியிருப்பதைப் போல, குருவும் மாணவனின் உள்ளத்தில் தோன்றும் தீய பண்புகள் என்னும் பூச்சிகளையும், சோம்பல் மற்றும் மன உறுதியின்மை என்னும் களைகளையும் அழிப்பதற்கு எப்போதும் விழிப்புடன் இருக்க வேண்டும்.
எனவே, குரு என்பவர் அறிவைப் போதிப்பவர் மட்டுமல்ல; நற்பண்புகளை விதைத்து, நல்லொழுக்கத்தை வளர்த்து, தீமைகளை அகற்றி, மாணவனை உயர்ந்த வாழ்க்கைப் பாதையில் வழிநடத்தும் சிறந்த வழிகாட்டி ஆவார்.
No comments:
Post a Comment