தர்மநெறியில் வாழ்வது மனதைத் தூய்மைப்படுத்தி, மனிதனை இறைவனிடம் இட்டுச் செல்கிறது. அது இறைவனின் திருநாமத்திலும் திருவுருவத்திலும் ஆழ்ந்த பக்தியையும் ஈர்ப்பையும் உருவாக்குகிறது. கிருஷ்ணரின் திருநாமத்தையும் திருவுருவத்தையும் நேசிக்கும் ஒருவர், இயல்பாகவே பகவத் கீதையில் அவர் அருளிய தெய்வீக உபதேசங்களை மதித்து, அவற்றின்படி வாழ முற்படுவார்.
நாவில் இறைவனின் திருநாமமும், கண்களில் அவரது திருவுருவமும் நிலைத்திருக்கும்போது, ஆசை என்னும் அரக்கன் மனதை விட்டு அகன்றுவிடும். அதன் இடத்தில் மகிழ்ச்சியும் மனநிறைவும் குடிகொள்ளும்.
உள்ளத்தில் உறையும் இறைவனை இடையறாது நினைத்திருப்பது, அனைத்து உயிர்களிடமும் அன்பு செலுத்தும் மனப்பான்மையை வளர்க்கிறது. அப்போது பிறரிடம் குறைகளைக் காணாமல், அவர்களிடமுள்ள நன்மைகளையே காண்போம். பிறருக்கு நன்மை செய்வதையே வாழ்வின் நோக்கமாகக் கொள்வோம்.
இன்றைய உலகில் அனைத்துப் பொருட்களின் மதிப்பும் உயர்ந்துள்ளது; ஆனால் மனிதனின் மதிப்பே குறைந்து விட்டது. பகுத்தறிவு, விவேகம், பற்றின்மை போன்ற அரிய ரத்தினங்களைப் பெற்றிருந்தும், அவற்றை மனிதன் இழந்துவிட்டான். அதன் விளைவாக ஆன்மீக வறுமையிலும் மன அமைதியின்மையிலும் சிக்கித் தவிக்கிறான்.
கோபம், வெறுப்பு, பேராசை ஆகியவை அளவுக்கு மீறி வளர்ந்ததன் காரணமாக, மனிதன் விலங்குகளைவிடக் கீழான நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டுள்ளான். மனிதர்கள் தயக்கமின்றி ஒருவரையொருவர் அழிக்கும் நிலை உருவாகியுள்ளது. எல்லா மனிதர்களுடனும், எல்லா உயிர்களுடனும், இவ்வுலகமெங்கும் தமக்கு உள்ள ஒருமைப்பாட்டை மனிதன் மறந்துவிட்டான்.
இந்த ஒருமைப்பாட்டு உணர்வை மனதில் நிலைநிறுத்துவதன் மூலமே உலக அமைதியும், சமூக அமைதியும், தனிமனித அமைதியும் நிலைபெற முடியும். இதனைத் தவிர வேறு எந்த முயற்சியும் சாம்பல் மேட்டின் மீது நறுமணப் பன்னீரைத் தெளிப்பதைப் போன்ற பயனற்ற செயலாகும்.
No comments:
Post a Comment