எல்லா விதமான செல்வங்களையும், வளங்களையும், அதிகாரத்தையும் பெற்றிருப்பவனே சிறந்த அரசன் என்று கூற முடியாது. உண்மையான மகாராஜா (மாபெரும் அரசன்) என்பவர், தன்னிடம் உள்ள அனைத்தையும் இறைவனிடம் அர்ப்பணித்து சரணடைந்தவரே ஆவார். அவர் ஒரு தியாகி; அவர் ஒரு யோகி — இறைவனுடன் ஒன்றிப்பதையே தனது வாழ்வின் குறிக்கோளாகக் கொண்டவர்.
இதனால்தான் உத்தரப் பிரதேசத்தில் உள்ள புனிதத் தலங்களுக்கு நாம் செல்லும்போது, அங்கு இருக்கும் சாதுக்கள் மற்றும் துறவிகளை பக்தர்கள் “மகாராஜ்” என்று மரியாதையுடன் அழைப்பதைப் பார்க்கிறோம். அவர்கள் தங்களிடம் இருந்த அனைத்தையும் துறந்து, இறைவனையே சரணடைந்து, அவருடன் ஒன்றிணைவதற்காக ஆன்மிக சாதனைகளை மேற்கொள்வதால், அவர்கள் “மகாராஜ்” என்று போற்றப்படுகின்றனர்.
ஸ்ரீ சைதன்ய மகாபிரபு கூறினார்:
“எனது செல்வம் ‘ஸ்ரீ’ அல்ல; ‘ஹரி’. நான் இலட்சுமி தேவியை அல்ல, இலட்சுமியின் நாதனான திருமாலை (விஷ்ணுவையே) மதிக்கிறேன்.”
நாம் இறைவனை அடைவதையே வாழ்க்கையின் உயர்ந்த இலட்சியமாகக் கொண்டால், நமக்கு எந்தக் குறையும் ஏற்படாது. இறைவன் மீதான அன்பைவிட உயர்ந்த செல்வம் இவ்வுலகில் வேறு எதுவும் இல்லை.
இந்த உன்னதமான செல்வத்தை — இறைவன் மீதான அன்பையும் பக்தியையும் — பெற்றுக்கொள்வதற்காகவே மனிதன் இவ்வுலகில் பிறந்திருக்கிறான். உலகச் செல்வங்கள் அனைத்தும் நிலையற்றவை; ஆனால் இறைவனின் மீது கொள்ளும் அன்பு என்றும் அழியாத உண்மையான செல்வமாகும்.
No comments:
Post a Comment