ஆன்மிகப் பயணத்திற்கான தகுதியை வளர்த்துக்கொள்வோம்

 ஆன்மிக யாத்திரைக்கு ஏற்ற கருவிகளாக நம்மை நாமே உருவாக்கிக் கொள்ள வேண்டும். மனிதர்கள் பொதுவாக நான்கு வகையாகப் பிரிக்கப்படுகிறார்கள்.

முதல் வகை – தங்களுடைய குறைகளை கவனித்து, பிறரின் நற்குணங்களையும் சிறப்புகளையும் மட்டும் காண்பவர்கள். இவர்கள் சிறந்தவர்கள்.

இரண்டாம் வகை – தங்களுடைய சிறப்புகளையும், பிறருடைய சிறப்புகளையும் எடுத்துக்காட்டுபவர்கள். இவர்கள் நடுத்தரமானவர்கள்.

மூன்றாம் வகை – தங்களுடைய சிறப்புகளை மட்டுமே கவனித்து, பிறரின் குறைகளை மட்டுமே காண்பவர்கள். இவர்கள் தாழ்ந்த வகையினர்.

நான்காம் வகை – தங்களுடைய குறைகளையே சிறப்புகளாகவும், பிறருடைய சிறப்புகளையே குறைகளாகவும் சித்தரிப்பவர்கள். இவர்கள் மிகவும் தாழ்ந்தவர்கள்.

தான் எந்த வகையைச் சேர்ந்தவன் என்பதை ஒவ்வொருவரும் தாமாகவே ஆராய்ந்து அறிந்துகொள்ளலாம்.

இதை நினைவில் கொள்ளுங்கள்: ஒருவர் பூரணத்தை, புனிதத்தை, அன்பை (பிரேமை), ஆத்மாவை, பகவானை உணர்ந்து அறிய ஏங்கும்போது, அவர் முதல் வகையைச் சேர்ந்தவராக—அதாவது தன்னுடைய குறைகளைக் கண்டறிந்து, பிறரிடத்தில் உள்ள நற்குணங்களை மட்டுமே காண்பவராக—தன்னைத் தயார்படுத்திக் கொள்ள வேண்டும். இதுவே மிகவும் விரும்பத்தக்க மற்றும் உயர்ந்த சாதனையாகும்.

இன்று மனிதன் துன்பப்படுவதற்குக் காரணம், அவன் வெளிப்புற உலகில் முழுமையாக மூழ்கியிருப்பதுதான். தனது பார்வையைத் திருத்துவதற்கான சாதனையோ, நிலையான ஆன்மிகப் பயிற்சியோ அவனிடம் இல்லை.

ஒரு மனிதனின் மனம் தீய எண்ணங்களால் மாசுபட்டிருந்தால், ஒரு நாளில் பத்து முறை குளிப்பதால் என்ன பயன்? மனம் ஆசைகளாலும் விருப்பங்களாலும் நிரம்பியிருக்கும்போது, தலையை மொட்டையடித்துக் கொள்வதாலும், காவி உடை அணிவதாலும் ஆன்மிக வளர்ச்சி எவ்வாறு ஏற்படும்?

உண்மையான ஆன்மிகம் வெளிப்புற அடையாளங்களில் இல்லை; அது மனதின் தூய்மையிலும், தன்னுடைய குறைகளை உணர்ந்து திருத்திக்கொள்ளும் பண்பிலும், பிறரின் நற்குணங்களைப் பாராட்டும் உயர்ந்த மனப்பான்மையிலும் இருக்கிறது.