நமது உணர்வு உறுப்புகளின் செயல்பாடுகளை கவனித்துப் பாருங்கள். அவற்றில் ஏதாவது ஒரு உறுப்பு ஒற்றுமையுடன் செயல்படாமல் இருந்தால், வாழ்க்கை தடுமாறும். மனதில் ஒரு எண்ணம் தோன்றும் போது, அந்த எண்ணத்தை நிறைவேற்ற அனைத்து உறுப்புகளும் ஒன்றிணைந்து செயல்படுகின்றன. உணர்வுகள் மனத்தின் எண்ணங்களைப் பின்பற்றாவிட்டால், வாழ்க்கை துன்பகரமாக மாறிவிடும்.
பொறுமை (க்ஷமா) இருக்கும் போது, அனைத்து உறுப்புகளும் ஒற்றுமையாக இணைந்து ஒரே நோக்கில் செயல்படும். ஒரு உதாரணம்: ஒருமுறை கண்கள், காதுகள், கை, கால் போன்ற உறுப்புகள் நாவைப் பார்த்து பொறாமை கொண்டன. “நாங்கள் எல்லோரும் உணவைப் பெற கடினமாக உழைக்கிறோம்; ஆனால் நாவே அதை அனுபவிக்கிறது” என்று அவை குறை கூறின.
ஆனால் உண்மையில் நாவு உணவைச் சுவைத்து, சாப்பிட ஏற்றவற்றை மட்டுமே உடலுக்குள் அனுப்புகிறது. அதன் பிறகு உடலின் உள்ளுறுப்புகள் அதை சக்தி அளிக்கும் இரத்தமாக மாற்றுகின்றன. நாவு அதைத் தக்கவைத்துக் கொள்ளவில்லை. நாவு செய்யும் இந்த முக்கியமான பணியில்லாமல், மற்ற உறுப்புகள் எதுவும் செயல்பட முடியாது.
இதை உணராமல், மற்ற உறுப்புகள் பொறாமையால் உணவை அனுப்புவதை நிறுத்தின. அதன் விளைவாக, அவை தங்களுக்கே தீங்கு விளைவித்துக் கொண்டன; உணவு இல்லாமல் சக்தி கிடைக்காமல், அவற்றால் செயல்பட முடியாமல் போனது.
அதேபோல், ஒரு மனிதனின் பொறாமை இறுதியில் அவனையே அழிவுக்குக் கொண்டு செல்லும்.
No comments:
Post a Comment