இறைவனின் ஆணையைப் பின்பற்றுவதே பாதுகாப்பான வாழ்க்கைப் பயணம்

 ஒரு முதியவர் தனது குழந்தைகளுடன் ரயிலில் பயணம் செய்கிறார் என்று வைத்துக் கொள்வோம். அனைவருக்கும் தேவையான பயணச்சீட்டுகள் அவரிடமே உள்ளன. அவர் தனது குழந்தைகளிடம், “நான் இறங்கும் வரை நீங்கள் எந்த நிலையத்திலும் தனியாக இறங்கக்கூடாது; என்னுடன் சேர்ந்து மட்டுமே இறங்க வேண்டும்” என்று அறிவுறுத்துகிறார். பயணத்தின் போது சில ரயில் நிலையங்களில் பலவிதமான தின்பண்டங்கள் விற்கப்படுகின்றன. அவற்றைக் கண்டு குழந்தைகளுக்கு அவற்றை வாங்க வேண்டும் என்ற ஆசை ஏற்படுகிறது. இருந்தாலும், ரயில் புறப்பட்டுவிட்டால் தாங்கள் பின்னால் விடப்பட்டு சிக்கலில் மாட்டிக் கொள்ள நேரிடும் என்பதால், தந்தையின் கட்டளையை நினைத்து தங்களது ஆசையை அடக்கிக் கொள்கிறார்கள். நீண்ட நேரமாகத் தந்தை எந்த நிலையத்திலும் இறங்காததால், சில குழந்தைகள் பொறுமை இழந்து இடைப்பட்ட நிலையங்களில் இறங்க முயல்கின்றனர். அப்போது மூத்த குழந்தை, “அப்பாவின் கட்டளையின்படி நாம் விருப்பம்போல் இறங்க முடியாது” என்று அவர்களைத் தடுக்கிறது. இதேபோல், இறைவனே அனைவருக்கும் தந்தை. நாம் அனைவரும் வாழ்க்கை என்னும் நீண்ட பயணத்தில் செல்லும் அவருடைய பிள்ளைகள். “என் ஆணையைப் பின்பற்றுங்கள்; உங்கள் விருப்பப்படி எங்கும் வழி தவறி இறங்காதீர்கள்” என்று இறைவன் நமக்கு அறிவுறுத்தியிருக்கிறார். ஆனால் வருத்தத்திற்குரிய விஷயம் என்னவென்றால், உலகில் பெரும்பாலானோர் அவரது கட்டளைகளைப் பின்பற்றுவதில்லை. தங்களது ஆசை, விருப்பு, வெறுப்புகளுக்கேற்பவே நடந்து கொள்கின்றனர். ரயிலில் பயணம் செய்தவர்கள், சரக்கு வண்டிகளில் ‘Return 5-98’ போன்ற அடையாளங்கள் எழுதப்பட்டிருப்பதைப் பார்த்திருப்பார்கள். குறிப்பிட்ட தேதியில் அந்த வண்டி பழுதுபார்க்கும் பணிமனைக்கு திருப்பி அனுப்பப்பட வேண்டும் என்பதையே அது குறிக்கிறது. இதை அறிந்து அதற்கான நடவடிக்கையை எடுப்பது நிலைய மேலாளரின் பொறுப்பாகும். அதேபோல், மனித வாழ்க்கையிலும் ஒவ்வொருவரும் எப்போது இந்த உலகப் பயணத்தை முடித்து திரும்ப வேண்டும் என்பதை இறைவன் மட்டுமே அறிவார். அந்தக் கவலை அவருக்கே உரியது; மனிதன் அதைப் பற்றி கவலைப்பட வேண்டியதில்லை. இறைவனே பரம அதிகாரி. அவரது திருவுளப்படியே அனைத்தும் நடைபெறுகின்றன. ஆகையால், அவரது கட்டளைகளை நம்பிக்கையுடனும் பணிவுடனும் பின்பற்றி வாழ்வதே மனித வாழ்க்கையின் உண்மையான பாதுகாப்பும் உயர்வும் ஆகும்.