நற்செயல், பக்தி, தியானம் – ஞானத்தை நோக்கிய ஆன்மீகப் பயணம்

 மலர் இல்லாமல் கனியைப் பெற முடியாதது போல, கர்மம் (நற்செயல்) இல்லாமல் பக்தி மலர முடியாது. மலர் கனியாகி இனிமை பெறுவது போல, பக்தி முதிர்ந்து இறுதியில் ஞானமாக மலர்கிறது. எனவே, தூய்மையான நோக்கத்துடனும் நற்சிந்தனையுடனும் புனிதமான செயல்களில் முதலில் ஈடுபட வேண்டும். இன்றைய காலத்தில் பரவலாகக் கடைப்பிடிக்கப்படும் ஆன்மீகச் சாதனைகளில் ஒன்று தியானம். ஆனால் பலர் மேற்கொள்ளும் தியானம், பாரதிய ஆன்மீகப் பண்பாட்டின் உண்மையான தத்துவத்திற்கேற்ப அமைந்ததல்ல. மனம் தூய்மையடையாமல் தியானம் செய்தால், பரமாத்மாவுடன் ஒன்றுபடும் உயர்ந்த நிலையை ஒருபோதும் அடைய முடியாது. செங்கற்களும் சுண்ணாம்பும் இல்லாமல் ஒரு வீட்டைக் கட்ட முடியுமா? அதுபோல, தேவையான ஆன்மீக அடித்தளமின்றி உண்மையான தியானம் சாத்தியமில்லை. சிலர், ஓய்வு கிடைக்கும் போதெல்லாம் சிறிது நேரம் தியானம் செய்தாலே போதும் என்றும், ஒருவரின் பழக்கவழக்கங்கள் எப்படியிருந்தாலும், மனதில் எத்தகைய எண்ணங்களும் உணர்வுகளும் இருந்தாலும், எந்த வாழ்க்கை முறையிலிருந்தாலும் தியானத்தில் வெற்றி பெறலாம் என்றும் கூறுகின்றனர். ஆனால் இத்தகைய கருத்து சரியானதல்ல. ஒருவர் சில நேரம் அமைதியாக இருந்து, பயமோ கவலையோ இல்லாமல் இருக்க வேண்டும் என்பதற்காக மட்டுமே தியானம் செய்ய வேண்டுமென்றால், அதற்குப் பதிலாக மதுவையோ போதைப் பொருள்களையோ உட்கொண்டு சில மணி நேரம் உலகத்தை மறந்து இருக்கலாம். ஆனால் அதுவே தியானம் அல்ல. தியானத்தின் நோக்கம் அதைவிட அளவற்ற உயர்ந்தது. அதற்கு மிகவும் உயர்ந்த இலட்சியங்களும், கடுமையான ஒழுக்கமும், மனத் தூய்மையும் அவசியம். இல்லையெனில், பாரதத்தின் உயரிய ஆன்மீகப் பண்பாடு பெரிதும் பாதிக்கப்படும். எனவே, முதலில் உயர்ந்த நற்பண்புகளை வளர்த்துக் கொள்ள வேண்டும். நல்ல எண்ணங்களை மனதில் நிலைநிறுத்த வேண்டும். மனிதப் பிறவியின் உண்மையான மகிமையையும் உயர்வையும் காத்து வாழ வேண்டும். அத்தகைய வாழ்க்கையே உண்மையான தியானத்திற்கும், பக்திக்கும், இறுதியில் ஞானத்திற்கும் உறுதியான அடித்தளமாக அமையும்.