மனிதனிடம் பிரமிப்பு, பயபக்தி, வியப்பு ஆகிய உணர்வுகளை ஏற்படுத்துவதற்காக, இறைவனால் வடிவமைக்கப்பட்டு, அவராலேயே இயக்கப்படும் மாபெரும் நாடகமே இந்த உலகம். அதன் அழகு, கவர்ச்சி மற்றும் புரியாத புதிர் நிறைந்த தன்மை ஆகியவற்றால் ஈர்க்கப்படும் மனிதன், இவை அனைத்திற்கும் மூலமாக விளங்கும் அந்தப் பேரழகையும், பேரானந்தத்தையும், வசீகரிக்கும் மர்மத்தையும் படிப்படியாக உணர்ந்து கொள்ளும் வாய்ப்பைப் பெறுகிறான்.
சிறுமியாக இருந்த மீரா ஒருநாள் தனது தாயிடம் கேட்டாள்:
“அம்மா! நாங்கள் ஒரு விளையாட்டு விளையாடிக் கொண்டிருக்கிறோம். மற்ற சிறுமிகள் ஒவ்வொருவரும் தாங்கள் திருமணம் செய்யப் போகும் ஆணின் பெயரைக் கூறிவிட்டார்கள். எனக்குக் கணவனாக வரப்போகிறவர் யார்? அவருடைய பெயரைச் சொல்லுங்கள். நானும் அவருடைய பெயரை அவர்களிடம் சொல்ல வேண்டும்.”
மீரா தொடர்ந்து கேட்டுக்கொண்டே இருந்ததால், சிறிது நேரத்திற்குப் பிறகு அவளது தாய், அவளைச் சமாதானப்படுத்தும் பொருட்டு, அவசரமாகச் சொன்னாள்:
“இந்த ஆலயத்தில் பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டிருக்கும் கிரிதரரே உன் கணவர். போ.”
அந்தக் கணத்திலிருந்து மீரா தன்னை கிரிதரர் எனும் கிருஷ்ணருக்கே முழுமையாக அர்ப்பணித்துக் கொண்டாள். அதன் பின்னர், எங்கு பார்த்தாலும், எப்பொழுது பார்த்தாலும், அவளது கண்களுக்கு இறைவனின் திருமேனியின் நிறமும், அவருடைய அளவற்ற கருணையுமே தென்பட்டன.
ஒவ்வொரு மனித வாழ்க்கையிலும் நடைபெறும் திருமணத்தின் ஆழமான ஆன்மீகப் பொருளாகவும் இதனைப் புரிந்துகொள்ளலாம். உயிர்த் தத்துவம் மணமகளாகவும், உடல் மணமகனாகவும் அமைந்துள்ளது. இதுவே ஒவ்வொரு பிறவியிலும் நிகழும் திருமணமாகும்.
உடல் எவ்வாறு உயிரைத் தன்னுள் தாங்கி, பாதுகாத்து, வளர்க்கிறதோ, அதுபோலவே, மனிதனுள் உறைந்திருக்கும் உயிர்த் தத்துவத்தை இறைவன் பேணிப் பாதுகாக்கிறார். இறுதியில் அந்த உயிர் தன்னைப் படைத்த இறைவனை உணர்ந்து, அவருடன் ஒன்றிணைவதே இதன் உயர்ந்த நோக்கமாகும்.
No comments:
Post a Comment